نگرش بیماران مزمن از عوامل مهم میزان پایبندی آنان به رژیم های درمانی می باشد. به همین خاطر پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین انتظارگرایی (ارزش مندی زمان حال، آینده و طرح ریزی برای آینده) و میزان پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی در بین بیماران دیابتی نوع دوم انجام شده است. پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی است که با نمونه گیری در دسترس، ابعاد انتظارگرایی و میزان پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی، در بین 214 بیمار دیابتی نوع دوم (55-30) ساله مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان از میان جامعه آماری به کمک پرسشنامه افق زمانی ویلد و پرسشنامه رفتارهای خودمراقبتی مربوط به بیماران دیابتی نوع دوم بررسی شد. داده های گردآوری شده به کمک ضریب همبستگی، تحلیل واریانس و رگرسیون چند متغیری تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که ارزشمندی بالاتر ادراک شده از آینده و طرح ریزی برای آینده نزد این بیماران، پیش بینی کننده قوی تری برای میزان پایبندی به رفتارهای خود مراقبتی در بیماران دیابتی نوع دوم است ( r=0.67و r=0.60 و (p£0.001 و همچنین همبستگی منفی و معناداری بین ارزش ادراک شده از حال و میزان پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی وجود دارد (r=-0.43 و (p£0.001 نتایج تحلیل واریانس برای مقایسه زوجی گروه ها در نمرات خودمراقبتی و متغیرهای جمعیت شناختی تعیین کرد هیچ رابطه معناداری بین سطوح تحصیلات، مدت زمان ابتلا به دیابت در هر سطحی با رفتارهای خودمراقبتی وجود ندارد. و تنها ضریب همبستگی بین سن و رفتارهای خودمراقبتی معنادار است. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که میزان ارزشمندی ادراک شده از آینده و حال، می تواند بر میزان پایبندی بیماران دیابتی نوع دوم به رفتارهای خودمراقبتی تاثیر بگذارد.

نظر به اینکه از زمان به وجود آمدن قطعی زبان فرانسه در قرن هفدهم تاکنون رمان های زیادی نوشته شده است، چگونه باید متن آن ها را بررسی کرد؟ این سوالی است که منتقدین تلاش کرده اند پاسخی به آن بدهند. با این وجود، پژوهشگر از نقد سنتی تا نقد نوین، با تنوع گسترده ای مواجه است که همچنان افزایش می یابد. در پی پیدایش نقد نو و گرد هم آمدن منتقدین جوانی که نظراتشان متاثر از مارکسیسم، علم روانکاوی، زبانشناسی و مکتب ساختگرا بود، عده ای همچون ریمون پیکار، نویسنده نقد نو یا دروغ گویی؟ (1965)، از آن انتقاد می کنند، و عده ای دیگر به  پیروی از سرژ دوبرووسکی، که در اثر خود تحت عنوان دلیل پیدایش نقد نو (1966) تنوع شیوه های نوین و جنبه نو بودن آن ها را مطرح می کند، به تایید آن می پردازند. برای رفع این ابهام، ما روشی را پیشنهاد می کنیم که ویژگی های آن از طرفی تفکیک اساسی متن های نوین از سنتی، و از طرف دیگر بررسی آنها را امکان پذیر می سازد. همچنین تقابل این متن ها ما را به شناسایی بهتر عاملی برون متنی هدایت می کند که خود را به جای عنصر هنری نوشتار مطرح می سازد.لطفا برای مشاهده متن کامل انگلیسی اینجا را کلیک کنید.

رابطه ارزشمندی ذاتی و جنسیت از تحقیقات بنیادینی است که نتایج حاصل از آن بر طیف وسیعی از نظریات حوزه مسایل زنان تاثیرگذار است. در این مقاله ضمن ارایه تعریف و بیان اقسام ارزشمندی ذاتی در بیرون از حوزه اخلاق و اشاره ای به برخی از مبانی ارزشی در انسان شناسی، جهت گیری های زیرساختی این بحث تعیین می شود و سپس با نگاهی فلسفی به تحلیل ذات و ذاتیات و جنس و فصل انسانی و سنجش تاثیر جنسیت در آن پرداخته شده است. از آنجا که اصیل ترین و ارزشمندترین گوهر وجودی انسان عقل است، تبیین رابطه قوای ادراکی و مراتب عقل با جنسیت مورد بررسی قرار گرفته است. آن گاه مراتب رابطه روح و روحیات با جنسیت نیز بر اساس نظریه حرکت جوهری و تاثیر متقابل نفس و بدن بیان گردیده و در آخر با نگاه توحیدی-قرآنی ارزشمندی ذاتی زن در فضایی متفاوت به تصویر کشیده شده است.

منازعه‏ ی فلسطین و اسرائیل پس از قریب هشت دهه، در 7 اکتبر 2023 در نتیجه ‏ی عملیات حماس علیه اسرائیل شاهد روندی متفاوت از گذشته شده است. این عملیات حماس با نام طوفان الاقصی، به اذعان بسیاری از تحلیل‏گران جهان شکست بی ‏سابقه ‏ای برای اسرائیل از زمان تاسیس آن تاکنون بود. به واقع تخریب چهره ‏ی اسرائیل به آن صورتی که تاکنون ادعا شده بود را می ‏توان مهمترین دستاورد این عملیات دانست. لذا با اتکاء به رویکرد روانشناسانه‏ و براساس روش توصیفی- تحلیلی پژوهش حاضر بدین سوال می ‏پردازد که: عملیات 7 اکتبر چگونه تفکر استراتژیک و امنیتیِ ریسک ‏پذیر و فراتر از خطوط قرمز اسرائیل را شکل داده است؟ فرضیه پژوهش آن است که شکست اقتدار نظامی و اطلاعاتی اسرائیل در نتیجه عملیات 7 اکتبر حماس، محرک آن به انجام اقداماتی فراتر از نقطه‏ ی آستانه ‏ی بازیگران منطقه و بعضاً جهان در جهت بازسازی تصویر شکست ‏ناپذیر قبلی خود بوده است. یافته‏ ها پژوهش نشان می ‏دهد اسرائیل برای بازگرداندن خودپنداره ‏ی خویش به عنوان بازیگری شکست ‏ناپذیر و قدرتمند، به کنش ‏هایی به قیمت حتی وقوع یک جنگ منطقه ‏ای دست زده است.

ریشه همه حرکت های انسان نیازهای اوست. شناسایی نیازهایی ریشه ای تر به درک و رفع عمیق تر نیازها و مدیریت و تربیت موفق تر در انسان منجر می شود. در میان اندیشمندان غربی و اسلامی از نیازهای انسان و نسبت میان آن ها سخن گفته شده است اما نیازی که هم در همه حرکت های انسان وجود داشته باشد (گستردگی) و هم ریشه بقیه نیازها باشد و به نیاز دیگری وابسته نباشد (نهایی بودن)، ذکر نشده است. مدعای این مقاله این است که با تحلیل نیازهای انسان می توان به نیازی رسید که چنین ویژگی ای داشته باشد و آن نیاز به ارزشمندی خویش است. البته در ادبیات دینی و ادبیات علمی (روان شناسی) به مفاهیمی اشاره شده است که به مفهوم ارزشمندی خویش نزدیکند اما هیچ کدام از آن ها را نمی توان به معنایی که ذکر شد نیاز بنیادین دانست. ارزشمندی، نیازی است برآمده از حب نفس و دوست داشتن خود که ذاتی انسان است و برای دوست داشتن خویش به دنبال اثبات یا ایجاد ارزشمندی خویش خواهد بود تا دچار تناقض «دوست داشتن امر بی ارزش» نشود. بر این اساس ابعاد وجه بنیادین این نیاز را می توان، ذاتی، عمومی، پیشینی، درونی، هدف نهایی، آرامش آفرین، ناخودآگاه و مشکک بودن دانست و شواهدی از متون دینی برای جایگاه بنیادین آن ذکر نمود. این ارزشمندی در نسبت بین خود مطلوب و خود فعلی اندازه گیری می شود و مطلوبیت بر اساس نظام ارزشی فرد تصویر می شود. بر این اساس نظام ارزشی فرد چیستی ارزشمندی و چگونگی تأمین آن را در فرد رقم می زند.

استخراج اطلاعات از تصاویر متنی شناسایی شده از مجرای اینترنت یکی از مهمترین معضلات سیستم های جمع آوری اطلاعاتی در حوزه تکنولوژی اطلاعات می باشد. این مساله وقتی حادتر می گردد که بدانیم در بین انبوه تصاویر متنی تنها درصد ناچیزی از تصاویر متنی شناسایی شده، دارای ارزش اطلاعاتی می باشند. در این مقاله، جهت تجزیه و تحلیل تصاویر متنی و دسترسی به محتوای آنها، از یک روش طبقه بندی مبتنی بر ناحیه بندی تصویر استفاده شده است. در این الگوریتم به کمک یک روش ناحیه بندی دو مرحله ای، نواحی تصویر شناسایی شده، سپس به کمک یک ساختار سلسله مراتبی طبقه بندی، نوع ناحیه از لحاظ متنی یا عکسی (غیر متنی) بودن مشخص می گردد. در ادامه با تعریف با ارزش بودن متن یک تصویر متنی، سعی می شود تصویر متنی در یکی از دو گروه معنایی با ارزش و بی ارزش دسته بندی گردد. الگوریتم پیشنهادی بر روی یک پایگاه داده تصاویر متنی و غیرمتنی که از تصاویر موجود در اینترنت فراهم شده است، مورد ارزیابی قرار می گیرد. نتایج آزمایشها بیانگر کارایی روش پیشنهادی در طبقه بندی معنایی تصاویر بر اساس تعریف کاربر از با ارزش و بی ارزش بودن تصاویر متنی است. الگوریتم پیشنهادی، صحت طبقه بندی 98.8% برای طبقه بندی تصاویر متنی با ارزش از بی ارزش را فراهم کرده است.

مقدمه و اهداف: سیاست از منابع مختلفی تغذیه می کند که در این میان فلسفه تاریخ همواره یکی از مهمترین این منابع به شمار رفته است. پژوهش حاضر قصد دارد به این سؤال بپردازد که فلسفه تاریخ ایران باستان چگونه به سیاست در اندیشه ایرانشهری تعیّن می بخشد. در واقع فهم چیستی و چگونگی تأثیرات فلسفه تاریخ ایران باستان بر اندیشه سیاسی ایرانشهری مسئله اصلی پژوهش حاضر است.روش ها: پژوهش حاضر برای پاسخ به پرسش اصلی خود نیامند بررسی متونی است که بنیان های نظری ایران باستان در آن انعکاس یافته است. چنین متونی یا از سنخ متون اولیه ایران باستان هستند یا از سنخ تحلیل های ثانویه صورت پذیرفته از آنها. در این مقتضا مسئله اصلی فهم یا ارزیابی فهم های صورت پذیرفته از چنین متونی است. به همین دلیل از روش تفسیری متن محور که در گستره روش های هرمنوتیکی جای دارد استفاده می شود.یافته ها: فلسفه تاریخ ایرانشهری را می توان به چهار بخش سرآغاز هستی، موتور محرکه تاریخ، سیر تاریخ و پایان تاریخ تقسیم کرده و مورد تحلیل قرار داد. یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد نزاع در ازل از جدال هورمزد و اهریمن آغاز گشته و در سطوح مختلف تاریخ تجلی می یابد که در سیاست زمینی نیز در همین چارچوب شکل می گیرد. زمان به عنوان مکر زروان برای بازستاندن پادشاهی جهان از اهریمن عامل محرکه تاریخ ایرانشهری تلقی می گردد که سیر تاریخ و گذر زمان بر قدرت هورمزد و نیروهایش افزوده و سلطنت اهریمن را مضمحل می کند. در پایان تاریخ با ظهور سوشیانس جدال آغازین با پیروزی اهورائیان به پایان می رسد و دنیای مادی نیز در زروان بی کرانه محو می گردد. سیاست در گیتی بر مبنای جدال نخستین بنا گشته و به وسیله زمان که تحت تاثیر پیمان اولیه زروان است، کنترل می شود. هر کنشی موعدی دارد که تخطی از آن ممکن نیست. از اینرو زمان خصلتی کاملاً سیاسی می یابد. زمان از بستر و ظرف منفعل رخدادها فراتر رفته و خود تبدیل به کنشگری تعیّن بخش می شود که مراحل تاریخ را می سازد.نتیجه گیری: در اندیشه ایرانشهری فلسفه تاریخ مبنای حاکم بر سایر اصول اندیشگانی است و سامان تمامی حوزه های حیات سیاسی و اجتماعی متأثر از آن است. اساساً با جبرگرایی تاریخی که در سرشت این اندیشه وجود دارد، حیات سیاسی و اجتماعی با تکیه بر آن تعیّن می یابد. در این ساحت «زمان» عاملی اجبارگر و حامل اصلی رخدادها در طول تاریخ است و انسان تنها بازیگریست که از نقش آفرینی آن در چارچوب نمایشنامه ای ازلی استفاده شده است. این زمان است که خصلتی سیاسی داشته و نقش اصلی را در پیشبرد نبرد اهورائیان و اهریمنان دارد. دوگانه اهورایی/ اهریمنی بودن است که بر همه چیز سایه افکنده، هیچ تساهلی را در میان باقی نگذاشته و حیات انسانی را تنها مسیری برای پیکارگری قرار داده است. نبرد دائمی خیر و شر چنین است که تبدیل به عامل اصلی محرک تاریخ می شود. امر سیاسی ایرانشهری نیز در چارچوب این دوگان گرفتار آمده و ناچار وضعیتی سازش ناپذیر برای جهان ایرانشهری خلق کرده و بر این اساس در اندیشه ایرانشهری انسان در «وضعیت سیاسی» زیست می کند؛ وضعیتی که همواره انسان ها در یک سوی این دوگان قرار دادشته و همواره در مواجهه با غیریتی قرار دارند. فلسفه تاریخ نقاط عطف و هنگامه های اساسی تغییر در جهان را نیز تعیین کرده است. در اینجا سیاست نه حاصل اراده کامل شهریاران و عاملان بلکه حاصل اراده زمان است که محقق می گردد.

مقدمه: سازگاری زناشویی در مطالعه ی ارتباطات خانوادگی و زناشویی جایگاه برجسته ای را به خود اختصاص داده است. پژوهش های گوناگون عواملی ازقبیل ویژگی های شخصی و مهارت های ارتباطی را در کیفیت سازگاری زناشویی دخیل می دانند. هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر رابطه خود ارزشمندی و سبک های ارتباطی با سازگاری زناشویی در زنان بود. روش: مطالعه حاضر از نوع همبستگی است و نمونه پژوهش 148 نفر (زن متاهل) والدین فرزندانی که در مراکز مهد کودک و پیش دبستانی شهرستان قروه در سال 1394 بودند، به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. در این مطالعه از مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر، (1976)، پرسش نامه خود ارزشمندی (کروکرولف، 2003) و پرسش نامه سبک های ارتباطی (کریستنسن و سالاوی، 1984) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد خود ارزشمندی به صورت کلی ارتباطی ارتباط معناداری بوجود نیامد اما بعد بیرونی خود ارزشمندی (صلاحیت و شایستگی علمی، رقابت و سبقت جویی، ظاهر و تایید دیگران) با سازگاری زناشویی رابطه معنادار و منفی داشت. همچنین نتایج نشان داد بین سبک های ارتباطی و سازگاری زناشویی رابطه معنادار وجود دارد. به این صورت که بین نمرات سبک سازنده متقابل و سازگاری زناشویی رابطه معنی دار و مثبتی وجود دارد و همچنین بین سبک اجتنابی و سبک توقع / کناره گیری با سازگاری زناشویی رابطه معنی داری و معکوسی وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد بعد بیرونی خود ارزشمندی بر سازگاری زناشویی اثر منفی داشت.همچنین سبک های ارتباطی (ارتباط سازنده متتقابل) زنان به طور مستقیم بر سازگاری زناشویی اثر مثبت دارد و سبک اجتنابی و سبک توقع / کناره گیری بر سازگاری زناشویی اثر منفی دارد.مشاوران خانواده می توانند آموزش سبک ارتباطی سازنده متقابل و تقلیل اثر بعد بیرونی خود ارزشمندی بر سازگاری زناشویی را آماج مداخلات درمانی خویش قرار دهند.

زمینه و هدف:  هدف از انجام این پژوهش، تبیین جایگاه و ابعاد خود ارزشمندی از منظر قرآن کریم و بررسی نقش این نگرش در تقویت سلامت معنوی و پیشگیری از رفتارهای خودویرانگر به ویژه پدیده خودکشی است. این تحقیق می کوشد با تحلیل آیات مرتبط با عزت و کرامت نفس، نشان دهد که چگونه نگاه توحیدی و کرامت محور قرآن به انسان می تواند در بازسازی معنای زندگی و مقابله با بحران های روانی وجودی، مؤثر واقع شود؛ و از طرفی پاسخ گوی این سوال باشد که چرا قرآن کریم انسان را از خودکشی منع کرده است. روش بررسی: این پژوهش با روش مطالعه کتابخانه ای و به شیوه توصیفی _ تحلیلی انجام گرفته که با مراجعه به کتاب قرآن کریم، مواد و داده های لازم به دست آمده و بررسی شده است. یافته ها: الف) شناخت هویت الهی انسان، زمینه ساز معنا یافتن زندگی است. ب) آموزه های قرآنی با القای مفهوم «مسئولیت الهی»، «آزمایش بودن سختی ها» و «امید به رحمت الهی» (زور: 53)، انسان را از فرورفتن در ورطه ناامیدی و خودویرانگری بازمی دارد. پ) پیشگیری از خودکشی از منظر قرآن، از مسیر بازیابی معنای زندگی و خود ارزشمندی می گذرد. ت) کرامت انسان در قرآن، امری فطری و ذاتی است. ث) خودشکوفایی و کرامت ارزشی، محصول انتخاب معنوی انسان است. نتیجه گیری: قرآن با ارائه چارچوبی توحیدی برای تفسیر سختی ها و رنج ها در زندگی، به او معنایی ژرف و هدفی بلند می بخشد. از همین رو، کرامت بخشی قرآن به انسان می تواند، به مثابه سدی در برابر پدیده خودکشی ناشی از فروپاشی معنوی عمل کند.